என்.ஆர்.ஐ என்றால் என்.ஆர்.இ. அல்லது என்.ஆர்.ஓ. சேமிப்பு கணக்கு தான் வைத்திருக்கணும்

சென்னை: நீங்கள் ஒரு வெளிநாடு வாழ் இந்தியராக இருப்பின் இந்தியாவில் வசிக்கும் குடிமகன்களைப் போன்று டொமஸ்டிக் ரெசிடன்ட் சேமிப்பு கணக்கை பராமரித்து வருவீர்களானால் அது சட்ட விரோதமானது என அறிவீர்களா?. ஒவ்வொரு வெளிநாடு வாழ் இந்தியரும் இந்தியாவில் ஒரு என்ஆர்இ அல்லது என்ஆர்ஓ கணக்கை மட்டுமே வைத்திருக்க வேண்டும்.

நீங்கள் வெளிநாட்டிற்கு வேலைக்கு செல்லும் பொழுது, நீங்கள் அதை உங்கள் வங்கிக்கு தெரிவித்து, உங்களுடைய டொமஸ்டிக் ரெசிடன்ட் சேமிப்பு கணக்கை என்ஆர்ஓ கணக்காக மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். அவ்வாறு இல்லையெனில் நீங்கள் ஒரு தகுதி பெற்ற வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் எனில் அது உங்களுக்கு ஆபத்தாக முடியும்.
நினைவில் வைத்து கொள்ளுங்கள், சேமிப்பு கணக்கின் நிலையை மாற்றும் பொறுப்பு உங்களை சார்ந்தது, வங்கியுடையது அல்ல. மேலும், என்ஆர்ஓ கணக்குகளுக்கு டிடிஎஸ் வரியின் அளவு டொமஸ்டிக் ரெசிடன்ட் சேமிப்பு கணக்கிலிருந்து கழிக்கப்படும் வரியின் அளவை விட மிக அதிகம். எனவே, வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்கள் டொமஸ்டிக் ரெசிடன்ட் சேமிப்பு கணக்கை பராமரிப்பது குறைவான வரி செலுத்துவதற்கு செய்யும் ஏற்பாடாக கருதப்படும். இது வரி ஏய்ப்பு போன்றது. இந்தியாவில், இரட்டை குடியுரிமை வசதி இல்லை. எனவே அனைத்து வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களின் டொமஸ்டிக் ரெசிடன்ட் சேமிப்பு கணக்கும் என்ஆர்இ அல்லது என்ஆர்ஓ கணக்காக மாற்றப்பட வேண்டும்.

நீங்கள் ஒரு வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் என்பது எப்படி தெரியும்?

இந்தியாவின் அன்னிய செலாவணி மேலாண்மை சட்டம் 1999 (எஃப்இஎம்ஏ) படி, ஒரு இந்திய குடிமகன் அல்லது இந்தியாவை பூர்வீகமாக கொண்ட வெளிநாட்டவர் வெளிநாடுகளில் வேலை நிமித்தமாகவோ, வியாபார நோக்கமாகவோ, விடுமுறைக்காகவோ நீண்ட காலம் தங்க முற்படும் பொழுது, வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் என்கிற தகுதியை பெறுகிறார்.
ஒரு தனி நபர் முந்தைய நிதி ஆண்டில் இந்தியாவில் 182 நாட்களுக்கும் குறைவாக தங்கி இருந்தார் எனில் அவரை ஒரு வெளிநாடு வாழ் இந்தியராக கருத முடியும். எனவே, நீங்கள் 182 நாட்களுக்கும் மேலாக வெளிநாட்டில் தங்கி இருந்தால், மேலே கூறிய வரையறை படி நீங்களும் ஒரு வெளிநாடு வாழ் இந்தியராக கருதப்படுவீர்கள். மேலே கூறிய அளவுகோல்கள் உங்களுக்கு பொருந்துமெனில் நீங்கள் இன்னும் உங்கள் வங்கிக் கணக்கை மாற்றாமல் வைத்திருந்தால் அதை முதலில் என்ஆர்ஓ அல்லது என்ஆர்இ கணக்காக மாற்ற இதுவே சரியான நேரம் ஆகும்.

ஐடி சட்டப்படி ரெசிடன்ட் இந்தியன், நான் ரெசிடன்ட் இந்தியன் என்றால் என்ன?

சென்னை: இந்தியாவில் ஒருவரது வாழ்நிலையானது (residential status) அவர் தங்கியிருந்த நாட்களை அடிப்படையாக வைத்து முடிவு செய்யப்படுகிறது.
இந்திய வருமானவரிச் சட்டத்தின் அடிப்படையில் இந்தியாவில் வாழும் இந்தியர் (ரெசிடன்ட் இந்தியன்), இந்தியாவில் எப்பொழுதாவது வசிக்கும் இந்தியர் (Not Ordinarily Resident), வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் (என்.ஆர்.ஐ.) என்னும் வகைப்பாடுகளின் பொருளை அறிந்து கொள்வோம்.
இந்தியாவில் வாழும் இந்தியர்(ரெசிடென்ட் இந்தியன்):
ஒரு நபர் ரெசிடென்ட் இந்தியன் என்று வகைப்படுத்தப்பட பின் வரும் நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்திருக்க வேண்டும்.
1. அவர் நடப்பாண்டில் தொடர்ச்சியாகவோ விட்டுவிட்டோ மொத்தமாக 60 நாட்களுக்கு மேல் இந்தியாவில் வசித்திருக்க வேண்டும். (மற்றும்)
2. கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப்படும் ஆண்டிற்கு முதல் ஆண்டில் தொடர்ச்சியாகவோ விட்டுவிட்டோ மொத்தமாக 182 நாட்களுக்கு மேல் இந்தியாவில் வசித்திருக்க வேண்டும். (அல்லது)
கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் ஆண்டிற்கு முந்தைய 4 ஆண்டுகளில் தொடர்ச்சியாகவோ விட்டுவிட்டோ மொத்தமாக 365 நாட்களுக்கு மேல் இந்தியாவில் வசித்திருக்க வேண்டும்.
கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் ஆண்டிற்கு முதல் ஆண்டில் கட்டுப்பாடும் நிர்வாகமும் முழுமையுமாக இந்தியாவிற்கு வெளியில் அமைந்திருந்த ஒரு இந்து கூட்டுக் குடும்பம் அல்லது ஒரு நிறுவனம் அல்லது பல மனிதர்கள் சேர்ந்த அமைப்பு ஆகியவை ரெசிடென்ட் இந்தியன்என்னும் தகுதியைப் பெற இயலாது. இது போன்று இல்லாது கட்டுப்பாடும் நிர்வாகமும் முழுமையுமாக இந்தியாவிற்குள்ளேயே அமைந்திருந்த மேற்படி அமைப்புகள் ரெசிடென்ட் இந்தியன் என்னும் வகைப்பாட்டிற்குள் வரும்.
இந்தியாவில் எப்பொழுதாவது வசிக்கும் இந்தியர் (Not Ordinarily Resident):
ஒரு நபர் இந்தியாவில் எப்பொழுதாவது வசிக்கும் இந்தியர் என்று வகைப்படுத்தப்பட பின் வரும் நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்திருக்க வேண்டும்.
1. அவர் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் ஆண்டிற்கு முந்தைய 10 ஆண்டுகளில் 9 ஆண்டுகள் இந்தியாவில் வசித்திருக்கக் கூடாது.
(அல்லது)
கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் ஆண்டிற்கு முந்தைய 7 ஆண்டுகளில் தொடர்ச்சியாகவோ விட்டுவிட்டோ மொத்தமாக 729 நாட்களோ அல்லது அதற்குக் குறைவாகவோ இந்தியாவில் வசித்திருக்க வேண்டும்.
2. ஒரு இந்து கூட்டுக் குடும்பம் ஒன்று இந்தியாவில் எப்பொழுதாவது வசிக்கும் இந்தியர் (Not Ordinarily Resident) என்று வகைப்படுத்தப்பட அதன் மேனேஜர் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் ஆண்டிற்கு முந்தைய 10 ஆண்டுகளில் 9 ஆண்டுகள் இந்தியாவில் வசித்திருக்கக் கூடாது.
(அல்லது)
அதன் மேனேஜர் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படும் ஆண்டிற்கு முந்தைய 7 ஆண்டுகளில் தொடர்ச்சியாகவோ விட்டுவிட்டோ மொத்தமாக 729 நாட்களோ அல்லது அதற்குக் குறைவாகவோ இந்தியாவில் வசித்திருக்க வேண்டும்.
வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் (என்ஆர்ஐ):
1. 1999 ஆம் ஆண்டு அந்நியச் செலாவணி நிர்வாகச் சட்டத்தின்படி வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் என்பவர் இந்தியக் குடிமகனாகவோ, இந்திய வம்சாவளியினரான வெளிநாட்டவராகவோ இருக்க வேண்டும்.
(மற்றும்)
பணிக்காகவோ, தொழில் அல்லது வர்த்தகத்தில் ஈடுபடவோ, இந்தியாவை விட்டு வெளியில் தங்க வேண்டும் என்னும் நிச்சயமான எண்ணத்தில் இந்தியாவை விட்டு வரையறுக்கப்படாத காலத்திற்கு வெளிநாடுகளில் வசிப்பவராக இருக்க வேண்டும்.
2. முந்தைய நிதி ஆண்டில் 182 நாட்களுக்குக் குறைவாக இந்தியாவில் வசித்துள்ள ஒரு இந்தியத் தனிநபர் வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் என்று வகைப்படுத்தப்படுவார்.
இந்திய வம்சாவளியினர் (Person of Indian Origin):
இந்தியக் குடிமகன் அல்லாத ஒரு நபர் இந்திய வம்சாவளியினைச் சேர்ந்தவர் என்று வகைப்படுத்தப்பட பின் வரும் நிபந்தனைகளைப் பூர்த்தி செய்திருக்க வேண்டும்.
1. அவர் பாகிஸ்தான் அல்லது வங்கதேசத்தின் குடிமகனாக இருக்கக் கூடாது.
(மற்றும்)
அவர் இந்திய பாஸ்போர்ட் வைத்திருக்க வேண்டும்
(அல்லது)
அவரோ, அவரது பெற்றோரில் ஒருவரோ அல்லது அவரது ஒரு பாட்டனோ பாட்டியோ 1955 ஆம் ஆண்டு இந்தியக் குடியுரிமைச் சட்டத்தின் கீழ் இந்தியக் குடிமகனாக இருந்திருத்தல் வேண்டும்.
ஒரு இந்தியக் குடிமகன் அல்லது இந்திய வம்சாவளியினைச் சேர்ந்தவர் ஒருவரது கணவர்/மனைவி (பாகிஸ்தான் அல்லது வங்கதேசத்தின் குடிமகனாக இருக்கக் கூடாது) அவர் இந்திய வம்சாவளியினைச் சேர்ந்தவர் என்று கணக்கிலெடுத்துக் கொள்ளப்பட்டு, கணவர்/மனைவியோடு வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களுக்கான வைப்புக் கணக்குகளை இருவரும் சேர்ந்து இயக்க அனுமதிக்கப்படுவார்.
இந்திய வம்சாவளியினரும் வெளிநாடு வாழ் இந்தியர்களைப் போலவே இந்தியாவில் வங்கிக் கணக்குகளைத் தொடங்கி இயக்க அனுமதிக்கப்பட்டு இக்காரணத்துக்காக, அவர்கள் வெளிநாடு வாழ் இந்தியர் என்றே குறிப்பிடப்படுவர்.